Μετά από αρκετό καιρό στο τρέξιμο, με τις αποκαλύψεις και τα σκάνδαλα να πέφτουν βροχή, η άσπρη αυτή καλοκαιρία ήρθε να μας λυτρώσει.
Δεν έχω τηλεόραση για να ξέρω, αλλά είμαι σίγουρος πως χθες και σήμερα τα δελτία θα λένε μόνο για τα χιόνια. Πάει ο Ζαχόπουλος, πάει η Miesens, πάνε όλα!
Πάει και το αυριανό μάθημα που έδινα, επομένως άλλη μια διορία για “ολίσθηση” του διαβάσματος… Καιρός λοιπόν για βόλτες, για χαρούμενες σκέψεις μέσα στους κάτασπρους δρόμους και για φωτογραφίες!
Χθες βρέθηκα στο bios όπου και έλαβε χώρα το 8ο κατά σειρά opencoffee. Η κίνηση αυτή αποκτά όλο και περισσότερους υποστηρικτές και μας γεμίζει ελπίδες για το μέλον των ελληνικών start-up. Χθες λοιπόν, έγινε μια παρουσίαση της grebοoca, μιας φρέσκιας ιδέας-εταιρίας, ιδρυτές της οποίας είναι 9 έλληνες. Τα παιδιά αυτά, με την προτροπή ενός υποψήφιου διδάκτορα του Stanford, κατάφεραν μέσα σε λίγους μήνες να ξεχωρίσουν και να κάνουν τα δικά τους κόλπα στη Silicon Valley. Η start-up τους δραστηριοποιείται στο χώρο των social networks με μεγαλύτερη επιτυχία τους, τη δημιουργία της εφαρμογής perfect match του facebook, που αριθμεί πάνω από 4,5 εκατομμύρια χρήστες!Μερικά μέλη αυτής της ομάδας είναι συμφοιτητές μου. Είναι παιδιά που έψαχναν το κάτι παραπάνω, δοκίμασαν, ρίσκαραν και τα κατάφεραν. Χάρηκα πάρα πολύ που μπόρεσα και τους είδα και μίλησα μαζί τους. Γιατί μου μετέφεραν το κλίμα που επικρατεί στην άλλη άκρη του ατλαντικού, εκεί που το ξεκίνημα μιας εταιρίας φαντάζει πολύ εύκολο, αρκεί αυτό που κάνεις να έχει γερές βάσεις και ένα σωστά ορισμένο στόχο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά στην Αμερική έχεις καλύτερη τύχη! Από εδώ θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που τόλμησαν και μας έδωσαν ένα αληθινό παράδειγμα προς μίμηση!
Ήρθα μετά από καιρό να σας πω ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
Υγεία και πάλι υγεία!
Εμένα ο άγιος Μπίλι ήρθε νωρίτερα φέτος και μου έφερε το καλύτερο δώρο, το μακάκι μου! Εσάς?
Πάρτε και την καινούρια μου σελίδα που την οφείλω στο μακάκι μου, dedes.org
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να έχουμε! Το 2008 έχω μια προαίσθηση ότι θα έιναι το καλύτερο!
Και μόνο αυτός ο τίτλος θα προκαταβάλει αρνητικά πολλούς που θα θελήσουν να διαβάσουν αυτό το άρθρο. Γιατί; Γιατί πλέον οι λέξεις “δημόσια και δωρεάν” προηγούνται πάντα της λέξης “εκπαίδευση”. Ναι, σωστά. Αλλά γιατί;
Στόχος μου εδώ δεν είναι να απαντήσω στο παραπάνω ερώτημα αλλά στο να αποδείξω ότι η υπάρχουσα εκπαίδευση που “απολαμβάνουμε”, δεν είναι δωρεάν. Άρα, δεν χρειάζεται να είναι και δημόσια.
Από πού και ως πού η δημόσια εκπαίδευση είναι δωρεάν; Μπορεί να φαίνεται έτσι, αλλά όλοι μας πληρώνουμε μέσω της φορολογιάς. Γιατί λοιπόν ο κάθε γονιός να πληρώνει, χωρίς όμως να μπορεί να επιλέξει το εκπαιδευτικό ίδρυμα που θέλει (κρατικό ή όχι). Και ας μην ξεχνάμε τα κάθε είδους φροντιστήρια τα οποία μόνο δωρεάν δεν είναι.
Έτσι λοιπόν, είναι περισσότερο από φανερό, ότι το ισχύον σύστημα δεν σε αφήνει να επιλέξεις και δεν είναι δίκαιο. Τί μπορεί να αντιπροταθεί για να αλλάξει αυτό; Είναι απλό. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα (κρατικά ή μη) πρέπει να λαμβάνουν τους πόρους τους μόνο από τις εισφορές των σπουδαστών τους. Έτσι μόνο θα λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα θα κονταροχτυπηθούν επί ίσοις όροις. Και μόνο η αγορά μπορεί να κρίνει πιο πανεπιστήμιο βγάζει ικανούς επιστήμονες-εργαζόμενους. Κανείς άλλος.
“Α, τί λέει αυτός; Μα η παιδεία πρέπει να είναι αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα!”. Πείτε μου ένα αγαθό που δεν είναι εμπόρευμα. Και στο κάτω κάτω τί με νοιάζει εμένα; Εγώ θέλω το παιδί μου, με τα λεφτά που πληρώνω, έμμεσα ή άμεσα, να μπορεί να σταθεί στην παγκοσμιοποιημένη αγορά.
“Δηλαδή θα κάνουμε ότι λέει η αγορά; Θα γίνουμε φερέφωνα του κεφαλαίου;” Ε, τέτοιου είδους απορίες είναι ανούσιες και το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπερδέψουν μερικούς καλοπροαίρετους ρομαντικούς.
Και πώς μπορεί να εφαρμοστεί αυτό; Το κράτος, να επιστρέφει πίσω τις εισφορές των φορολογουμένων για την παιδεία, έτσι ώστε αυτοί να επιλέγουν που θα τα δώσουν. Αυτό αυτομάτως σημαίνει ότι θα σταματήσει η κρατική επιχορήγηση των πανεπιστημίων. Γιατί είναι πλέον ολοφάνερο ότι σε ένα δημόσιο όπου η μονιμότητα είναι δεδομένη, η αξιολόγηση είναι απούσα και η αναξιοκρατία βασιλεύει, δεν υπάρχει μέλλον.
Αυτά τα έχουν πει και άλλοι, και μάλιστα πιο δομημένα. Δείτε εδώ τί λέει η Φιλελέυθερη Συμμαχία, μια ένωση νέων ανθρώπων που θέλει να δώσει στον τόπο αυτό που του αξίζει.
Πάντα περιμένω τα σχόλια και τις απόψεις σας.
Έχω άδικο που λέω ότι πρέπει να ξενιτευτούμε για να πετύχουμε αυτό που μας αξίζει; Η μελέτη European Cities Monitor (ECM) 2007 το αποδεικνύει για άλλη μια φορά.
Δείτε όλο το άρθρο της Καθημερινής εδώ.
«Συγχωρήστε τα απαίσια γράμματά μου, η πένα έχει παλιώσει, όμως σχεδόν είκοσι δύο χρόνια τώρα χέζω από την ίδια τρύπα και αυτή δεν έχει σκιστεί ακόμη!».
Αυτά δεν τα λέω εγώ, αλλά ο Μότσαρτ. Ναι, ο συνθέτης. Τα έγραψε σε ένα φίλο του το 1787. Όπως αποφάνθηκαν μερικοί μελετητές, ίσως να έπασχε από το σύνδρομο Τουρέ ο οποίος συνδέεται με την κοπρολαλία!
Για περισσότερα για τον άτακτο και σκανταλιάρη Μότσαρτ δείτε εδώ ενώ για την διεθνή έννοια coprolalia εδώ.
Επίσης, αν πραγματικά θέλετε να κατανοήσετε το σύνδρομο Τουρέ, δείτε το ανεπανάληπτο επεισόδιο South Park episode 1108- Le Petit Tourette που μπορείτε να κατεβάσετε εδώ.
South Park rules!
Ο Καθηγητής Νομικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Stanford, Lawrence Lessig θα μιλήσει το Σάββατο στις 13.00 στην αίθουσα τελετών του πανεπιστημίου Αθηνών. Η εκδήλωση έχει θέμα την έναρξη λειτουργίας στην Ελλάδα των αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας CREATIVE COMMONS.
Ο Lessig είναι επίσης γνωστός για τον ιδιόμορφο τρόπο παρουσίασης με powerpoint που αυτός πρώτος δημιούργησε. Πάρτε μια γεύση εδώ.
update: ήταν απλώς καταπληκτικός! Δείτε εδώ μια συνέντευξη που
έδωσε στην Καθημερινή μετά το τέλος της εκδήλωσης.
Μου αρέσει να μοιράζομαι σκέψεις και ιδέες.
Γι’ αυτό ξεκινάω αυτό το blog.
