Πριν λίγα λεπτά, στο κατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας στο Βραχάτι.
Υπάλληλος: Κ. Διευθυντά, μήπως το κούριερ που ήρθε πριν λίγο έφερε τα e-token;
Διευθυντής: Τα ποιά;
Μόλις το άκουσα δεν ήξερα τί να κάνω. Να γελάσω ή να αρχίσω να τους βρίζω; Μα είναι δυνατόν, ο διευθυντής του καταστήματος να μην ξέρει τί σημαίνει “e-token”; Πώς θέλουμε μετά να πάει μπροστά μια δημόσια τράπεζα όταν ο ίδιος ο διευθυντής δεν είναι γνώστης της τεχνολογίας;
Το αστείο του πράγματος δεν σταματάει εδώ. Ο υπάλληλος που είναι υπεύθυνος για την συμπλήρωση της αίτησης web banking είναι ο μόνος μέσα στην τράπεζα που γνωρίζει πως να το κάνει. Οι άλλοι 2 υπάλληλοι και μια ασκούμενη (μάλλον) κοπέλα (η οποία και τις 2 φορές που πήγα καθόταν σε ένα γραφείο χωρίς υπολογιστή με ένα βαριεστημένο βλέμα, αγναντεύοντας το άγνωστο), προφανώς δεν έχουν εκπαιδευτεί για μια τόσο απλή (συπμλήρωση online φόρμας) και όμως τόσο χρήσιμη διαδικασία.
Έτσι λοιπόν, ο αξιαγάπητος κατά τα άλλα υπάλληλος, φεύγει για διακοπές τη Δευτέρα! Αλλά τα e-token που είχε ζητήσει να του σταλούν εδώ και 8 μέρες δεν έχουν έρθει ακόμα. Επομένως, καλές διακοπές!
Η ιστορία αυτή δείχνει για άλλη μια φορά ότι εάν θες να κάνεις κάτι σωστά, μην μπλέξεις με το δημόσιο. Αλλά πολλές φορές δεν γίνεται διαφορετικά… Πάντως, κατάφεραν πάλι να με εκνευρίσουν και το χειρότερο, δεν έκανα τη δουλειά μου και έχασα το χρόνο μου…
