Όταν διαβάζω άρθρα σαν και αυτό ή αυτό, ένα τεράστιο γιατί γεννιέται μέσα μου. Γιατί μια χώρα προικισμένη με τόσο αέρα αλλά και φως, να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις όσον αφορά τη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας; Γιατί δεν νοιάζεται κανείς για το μέλλον αυτού του τόπου; Γιατί λέξεις όπως μακροχρόνιος σχεδιασμός και πολυετές πλάνο δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιό μας; Πότε θα το καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε ό,τι θέλουμε;
Όπως θα δείτε με μια γρήγορη ματιά στα παραπάνω άρθρα, η Ελλάδα μας είναι για άλλη μια φορά ουραγός στα πλαίσια της Ευρώπης. Είμαι σίγουρος ότι τεχνογνωσία και θέληση υπάρχει. Οι ΑΠΕ είναι μονόδρομος. Αλλά δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός ώστε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον, να πληροφορήσει τον απλό κόσμο, να δώσει κίνητρα. Γιατί να σπαταλάμε έτσι ένα ανεκτίμητο δώρο; Γιατί για άλλη μια φορά πρέπει να απογοητευτώ από την ελληνική πραγματικότητα που μου στερεί αυτό που μου αξίζει;
Και το χειρότερο από όλα αυτά είναι ότι δεν υπάρχει προοπτική εξέλιξης. ΄Οσες αλλαγές γίνονται προς το καλύτερο είναι ασήμαντες και στόχο έχουν να προκαλέσουν εντυπώσεις. Γιατί να μη γίνεται τίποτα ουσιαστικό σε αυτή τη χώρα; Γιατί ο κάθε Ζαχόπουλος να καθορίζει το μέλλον μου, το μέλλον όλων μας;
Αναπάντητα γιατί.
Αν προσπαθήσω να μαντέψω μια απάντηση σε όλα αυτά, είναι ότι ο Έλληνας έχει συνηθίσει να νοιάζεται μόνο για το προσωπικό του συμφέρον. Σύμφωνοι. Οι ΑΠΕ όμως δεν είναι προς το συμφέρον του; Είναι, αλλά πρέπει να προστεθεί και το επίθετο “άμεσο”. Το άμεσο λοιπόν προσωπικό συμφέρον και η αδιαφορία για τους άλλους και εν γένει το κοινωνικό σύνολο, δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα.
Όποια και να είναι η αιτία των παραπάνω, το θέμα μας είναι να βρούμε μια λύση. Αλλά επειδή προβλέπω με σιγουριά ότι η κατάσταση θα διαιωνίζεται και όσοι σοβαροί άνθρωποι προσπαθήσουν να την αλλάξουν θα σκοντάφτουν πάντα στα εμπόδια που θέτουν τα κάθε λογής λαμόγια, μιά είναι η βιώσιμη λύση. Η μετανάστευση. Η Ελλάδα είναι καλή για διακοπές, όχι για κάτι άλλο.
